คุณแน่ใจเหรอ? . . . ว่าคุณคบเขาด้วยความรัก
หรือที่คุณคบกับเขา เพียงแค่เหงา?
อย่าคบใครซักคน เพราะแค่อยากมีใครซัก
เพราะมันไม่มีประโยชน์อะไร . . .
ที่จะคบใครซักคน เพราะแค่อยากมีเพื่อนคลายเหงา




ความเหงา . . . อาจทำให้เราคิดว่า
คนที่เข้ามานั้น เขาคือคนที่เรารัก
ความจริงแล้ว . . . มันไม่ใช่หรอก
มันเป็นเพียงแค่ อารมณ์ชั่ววูบ ที่มีความเหงาพาไป




เราอาจต้องการใครซักคน มาอยู่ข้างกายเรา
คอยปลอบใจเรา . . . ในช่วงเวลาหนึ่งเท่านั้น
แต่พอนาน . . . หลังจากอารมณ์เหงาหายไป
ความรัก . . . มันก็อาจจะหายไปด้วย
สุดท้าย . . . ทั้งเขาและเราก็เจ็บทั้งสองฝ่าย . . .




ดังนั้นอย่ารักใคร หรือ ทำให้ใครรักเพราะความเหงา
เพราะมันจะทำให้คนที่เขารักคุณ
หรือคนที่คุณรักเขา . . . พลอยเจ็บไปด้วย?

 

 

 

 

 

 

 

จะรักใคร ถามใจตัวเองก่อนว่า Do you belive in love?

ต้นไม้อยู่ไม่ได้ ถ้าขาดน้ำ
นกอยู่ไม่ได้ ถ้าขาดฟ้า
มดอยู่ไม่ได้ ถ้าขาดน้ำตาล
ฉันอยู่ไม่ได้ ถ้าขาดเธอ
รักคือ...ความซื่อสัตย์ ถ้าไม่มีความซื่อสัตย์ก้อคงไปด้วยกันไม่ได้
รักคือ...ความเข้าใจ ถ้าไม่เข้าใจกันก็จะทำให้ทะเลาะกัน
รักคือ...อิสระ ถ้าเราไม่หั้ยอิสระกับคนที่เรารัก คนที่เรารักเขาก็จะไม่รักเรา
รักคือ...บุพเพสันนิวาต พอหลายคนชอบคิดแบบนั้น
รักคือ...การเสียสละ ถ้าเราเสียสละแล้วทำให้เขามีความสุขก็ต้องเสียสละ
รักคือ...การให้ ให้ในสิ่งที่เราคิดว่ามีเขาความสุข

นี่เหละคือนิยามความรัก

รักคือ มองไม่เห็น ส้มผัสได้ด้วยใจและตัวเอง คนที่เคยมีความรักเหมือนโลกเป็นสีชมพู รักดีอยู่บ้างทำให้เรามีลมหายใจอยู่มีชีวิตชีวาขึ้นมา แต่มีเรื่องไม่สบายใจขึ้นมาล่ะก็ เจ็บปวดและไม่อยากมีรักเลยหละ

แต่มันก็สายเกินไปที่จะไม่มีรักเพราะทุกชีวิตต้องมีคนรัก จริงๆๆๆ รักคือ ความสุขที่หาอะไรมาวัดก็ไม่รู้ว่ารักมากแค่ไหน และคือความจำเป็นของคนๆ 1 ที่ได้รู้ว่ารักมาจากไหน

เราไม่สามารถหาว่าตัวตนของคำว่ารัก ว่าผู้คิดค้นคือใคร แต่เราเป็นผู้ค้นมันเอง

รัก.......................แท้..เป็น..................ตำนาน
รัก............. สิ้นลมปราน..เป็น.......บทประพันธ์
รัก....................... ไม่แปรผัน..เป็น.........นิยาย
รัก...................... จนวันตาย..เป็น.........นิทาน
รัก....................... ตลอดกาล..เป็น.........ละคร
รัก............. อยู่ทุกตอน..เป็น.........ละครน้ำเน่า
รัก............. ไม่เคยเก่า..เป็น.........จริงช่วงแรก
รัก..................... ในความแปลก..เป็น....คำฮิต
รัก........................ ด้วยชีวิต..เป็น...........ลิเก
รัก..................ไม่โลเล..เป็น.............ความฝัน
รัก................. เธอนิรันด์..เป็น..........ชื่อเพลง
รัก............... นะตัวเอง..เป็น...........เด็กอมมือ
รัก....................ซื่อสัตย์..เป็น.............คำลวง
รัก............. หมดทรวง..เป็น..........คำติดปาก
รัก................... เธอมาก..เป็น.............คำฮอต
รัก...... เดียวตลอด..เป็น........ไปไม่ได้.......!!!!! 
 

 

 

ในวันหนึ่ง . . . ที่เธอทรุดตัวลงกับพื้น
ร้องไห้คร่ำครวญ อย่างคนขวัญเสีย
เธอกล่าวโทษ ทุกสิ่งทุกอย่าง
ว่าไม่ได้เป็นอย่างที่เธอหวัง  . . .
ไม่มีอะไรเป็นอย่างใจ  ไม่มีใครเข้าข้าง

ความเจ็บปวดที่เธอได้รับมา มันมากมายมหาศาล
เกินกว่าสิ่งใด . . . จะเยียวยา
เธอปล่อยให้น้ำตาไหลริน ไม่ขาดสาย
ปล่อยให้หัวใจทุกข์ระทม  . . .
ปล่อยความฝันให้แตกสลาย  . . .
กอดเข่านั่งมอง . . . ความพ่ายแพ้ของตัวเอง

มีสักวินาทีไหม . . .?
ที่เธอจะหันกลับมามองตัวเอง อย่างถ่องแท้
ดวงตาที่เอ่อล้น ด้วยน้ำตานั้น
พร้อมที่จะเปล่งประกาย ความสดใส
ริมฝีปากที่บิดเบี้ยว ด้วยความเจ็บปวด
พร้อมที่จะยิ้มร่า  . . .สองขาที่ทรุดลงอย่างอ่อนล้านั้น
พร้อมที่จะหยัดยืน และหัวใจของเธอยังเต้นแรงอยู่
ไม่ได้แผ่วเบาลงไปเลย

มีสักวินาทีไหม . . .?
ที่เธอจะมองทุกสิ่งทุกอย่างรอบ ๆ ตัว
ทางข้างหน้าทอดยาว  . . . รอให้เธอมาเหยียบย่าง
โลกใบนี้กว้างใหญ่ รอให้เธอออกไปเรียนรู้
ความหวัง . . . เป็นประกายเรืองรอง
รอจะโชติช่วง ในดวงตาของเธอ
ความฝันยังโลดแล่นอยู่ในวันพรุ่งนี้
ความสุขปนไปในอากาศ
รอให้เธอสูดลมหายใจให้เต็มปอด

ญาติพี่น้อง … รักและห่วงใยเธอ
เพื่อนฝูง .. เอาใจช่วยเธอ
และคนอีกมากมายที่อยู่รอบ ๆ ข้าง
พร้อมจะเป็นกำลังใจนำเธอไปสู่ชัยชนะ
ถ้าไม่ใช่เพราะตัวเธอเองแล้ว
ใครกัน ... ที่ทำให้เธอแพ้

แค่ผิดหวัง . . . เพียงครั้งเดียว
เธอก็รู้สึกแล้วว่า . . . ชีวิตนี้หมดหวัง
แค่คนที่เธอรักคนหนึ่งเดินไปจากชีวิต
เธอก็รู้สึกแล้วว่า . . . คนทุกคนเดินจากชีวิตเธอไปหมด

แค่เธอร้องไห้ . . . เพียงหนึ่งครั้ง
เธอก็รู้สึกแล้วว่า . . . เธอจะไม่มีวันยิ้มได้อีก
โดยที่เธอไม่ได้นึกเลยว่า
นั่นเป็นเพียงแค่ความรู้สึก . . .ไม่ใช่ความเป็นจริง
เธอเสียใจ ก็แค่วันนี้ ตอนนี้ ความเป็นจริงคือไม่ใช่ตลอดไป
คนที่จากเธอไปก็แค่ไม่กี่คน
ความเป็นจริงคือ  . . .เธอยังมีใครอีกมากมายที่อยู่กับเธอ

จริงอยู่ . . . เมื่อเธอเป็นคนสัมผัส เป็นคนพบเจอ
เธอย่อมมีสิทธิ์จะคิดจะรู้สึก
แต่เมื่อรู้สึกแล้ว . . .ก็ต้องรู้สึกให้เพียงพอ ให้พอดี
แค่นั้น แค่ตรงนั้น แค่เรื่องนั้น
เพราะไม่นานทุกอย่างก็จะดีขึ้น

เมื่อเวลาตรงนั้นผ่านไป
ไม่ใช่พอเกิดปัญหาขึ้นมาครั้งเดียว เธอก็รู้สึกเลยเถิดไปไกล
คิดว่าจะต้องเป็นตลอดไป
ไม่มีเหตุผลที่ต้องคิดไปไกล
หรือต้องตัดสินว่านั่นคือ
ความรู้สึกทั้งหมดที่เหลือจากเวลาตรงนี้
จะต้องเป็นอย่างนี้ตลอดไป

จะหมดหวังก็หมดหวังไป
จะร้องไห้ก็ร้องไป
แต่ขอให้เชื่อเถอะว่า . . . นั่นเป็นเพียงความรู้สึกที่จะรู้สึกไม่นาน
แต่ความเป็นจริงของโลกจะทำให้เราเห็นว่า
ความรู้สึกของเราไม่ใช่สิ่งที่จำเป็นที่สุด
ความเป็นจริงต่างหากที่ทำให้ชีวิตเป็นชีวิตจริง